|
Yazar Yılmaz Odabaşı
|
Bugün iki kez yağdı yağmur; iki kez eskidim sanki.
İki ömrü kol kola yaşadım ben; biri nergis bahçesi, diğeri mahşer yeri.
Hep iki şömine yandı yüreğimde; birinde ateşti, diğerinde kül.
Ve iki kez âşık oldum; bundandır iki kez ölmüşlüğüm.
Sonra bir serüvende ikiye böldüm ömrümü; şimdi sömestrdeyim.
İlk iki kitabımdan sonra sıtmaya tutuldu coşkum; daha depremlerleyim.
Ve iki kere iki, kitabımda benim,
ya çok eder ya sıfır...
Yılmaz Odabaşı
 Bu konuya yorum yapan ilk kişi olun | |
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir. Lütfen giriş yapın ya da kaydolun. Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.3.0 |